Vedalar!!!

Eşyalarımızı yolladık ama hala bitmeyen vedalarımız var, yola koyulduk herkese uğraya uğraya gideceğiz.

Onların bizim hayatımızda yeri büyük en değerli varlığımız evladımızı her gün emanet ettiğimiz ona torunları gibi güzel bakan iki koca yürek.

Daha önce ki yazılarda anlatmıştım Bakıcımız (Tezcan anne) hastalanınca okula verdik biz Rüzgar'ı ama o zamana kadar tırnağının ucuna zarar gelmeden baktılar Rüzgar'a.

Rüzgar Bülent Dede Tezcan anne der durur her zaman. Okula başlamış olsa da ara ara gider ziyaretlerine biz gitmesek onlar arar getirin oğlumuzu diye. Ne bir gün geç geldiğimize laf etti ne bir gün ben bu çocuğu bütün gün evimde yedirdim dedi.

Dedim ya torun olsa ancak bu kadar severlerdi. Emekleriniz için sonsuz teşekkür ederiz.







Sonra yola devam ettik,

Didim de Finali yapıp oradan da yavaş yavaş yeni hayata doğru yol alacağız.


Hiç yorum yok: