Asker Çocuğu Olmak...

Asker çocuğu olmak; Memleketinin olmaması demektir.
(Nüfus cüzdanında yazar, kütük orda demekle yetinirsiniz)

Doğum yerinizin sizin için hiçbir şey ifade etmemesidir.
(Tesadüfen o şehirden geçersiniz anneniz size "Bak oğlum sen

şu hastanede doğdun" der)

Ailenizdeki tüm bireylerin doğum yerinin farklı olması demektir.
Ailedeki herkesin asker gibi yaşaması demektir.
(Zira sizin yapacağınız bir hata "X şunu yapmış" şeklinde değil
"Y Albayın oğlu şunu yapmış" şeklinde konuşulacaktır)

Her gittiğiniz şehirde bir önceki şehirle anılmanızdır. (İstanbul'dayken
Marmarisli'li çocuk, Marmaris'deyken Ankara'li çocuk v.b.)
Okul değiştirme rekorları kırmak demektir. (Üniversiteye giden 12 yıllık
eğitim sürecinde 8 ayrı okulda okumak gibi)
Tayin olunan şehirde yeni dostluklar,aşklar kazanıp sonra onları
kayıtsız şartsız terk etmek ve gittiğiniz yerde bunları sıfırdan yapabilmek için yırtınmak demektir. (ki muhtemelen bunu başarıp "oh ne güzel ortamımı kurdum" dediğinizde, yeni bir tayin emri babanızın eline ulaşmıştır)

Okulun ilk günlerinden nefret etmek demektir. (Herkes birbirini tanımaktadır sizse benim gibi yeni bir var mı diye bakınıp ilk irtibatı onla kurmaya çabalarsınız.
Muhtemelen isminiz sınıf listesine yazılmamıştır. En alta kalemle eklersiniz. Numaranızı da bilmiyorsunuzdur. İlk bir hafta böyle misafir sanatçı gibi okula gidip gelirsiniz...)

Babanız emekli olana kadar evinizin size ait olmaması, oturacağınız evi
seçememeniz, poster yapıştırırken bile "Demirbaşa zarar vermeyelim" kaygısı taşımak
demektir.
Vatan sevgisini kitaplardan okuyarak değil, bizzat yaşayarak öğrenmektir.
Tüm bunlaa rağmen dışarıdan bakan gözler Sizin kamplarda nasıl eğlendiğinizi
Ordu evlerinde nasıl ucuza kola içtiğinizi  Lojmanların devlete yük olduğunu
Askeri araçlardan bedava istifade ettiğinizi Babanız maaşının ne kadar yüksek olduğunu
Askerlik zamanımız geldiğinde babamızın bize torpil yapacağını konuşurlar...
Binlerce kez açıklamış olmanıza rağmen...

Her şeye rağmen bizim tek yaşadığımız babamızın mesleğiyle gurur duymak
ve mesai aracı lojmana girdiğinde, tek tip elbiseli insanlar arasından babamızı bulmaktı...


ALINTIDIR...

Hiç yorum yok: