Şeker Tadında ki Bayramlar?

 Bayramlar aslında ne anlamlıydı eskiden, tükettik herşeyi tükettiğimiz gibi...
Bayram yemekleri vardı kaç gün öncesinden hazırlanmaya başlayan, büyük masalarda herkesin oturup gülerek sohbet ederek yenilen bayram yemekleri...
Sabah yeni kıyafetler giyilip büyükten küçüğe doğru öpülen ellerin karşılığında alınan “el öpenlerin çok olsun evladım” lafları vardı. Ya şimdi! Bayram heyecanı yok hiç gözlerde artık bayramlar tatil oldu herkes için...  Kapı kapı dolaşılıp kutlanılan bayramların yerinide cep telefonuyla gönderilen mesajlar aldı. 

 Ailemden uzakta geçirdiğim ilk bayramımı hatırlıyorum da içim buruktu kendimi çok yanlız hissetmiştim... Sonra bayramlar bizim için de tatil olmaya başladı ... Nerde o eski bayramlar deyip geçiyoruz artık.. Biz bile tükettik adetleri peki ya yeni nesil? Biz adetlerimizi sürdürmüyorken onlara nasıl aşılıyacağız bunu?

 Bu bayramda biz İzmir'de olduğumuz ve buraya yeni geldiğimiz için bizim gidip ellerini öpmemiz gereken büyüklerimiz bize geldi bayram evi bizim evimizdi dolayısylada kurulan o büyük masalarda yenilen güzel yemekler yoktu daha çok dışarda yenilen güzel yemekler vardı...

 Rüzgar olayın bile farkında değildi ama çok mutluydu ardı arkası kesilmeyen bir misafir sürkülasyonunda en eğlenen de o oldu gene ananesi, dayısı, amcası, babanesi, dedesi, kuzeni hepsiyle çok güzel anlar geçirdi.



Hiç yorum yok: